Η Cleveland Clinic, ένα νοσοκομειακό κέντρο του Οχάιο, ανακοίνωσε σήμερα ότι πραγματοποίησε την Τετάρτη την πρώτη μεταμόσχευση μήτρας στις ΗΠΑ σε μια νεαρή γυναίκα 26 ετών.

Η επέμβαση διήρκεσε 9 ώρες και η κατάσταση της 26χρονης, το όνομα της οποίας δεν αποκαλύφθηκε, κρίθηκε χθες Πέμπτη "σταθερή".

Η μήτρα που μεταμοσχεύθηκε προήλθε από μια δότρια που πέθανε, διευκρίνισε το κέντρο αυτό σε ανακοίνωσή του, στην οποία δεν διευκρινίζει περαιτέρω σχετικά με την επέμβαση, αλλά σημειώνει ότι την ερχόμενη εβδομάδα θα δοθεί συνέντευξη Τύπου στο Κλίβελαντ με την ιατρική ομάδα.

Η επέμβαση αυτή μπορεί να γίνει σε γυναίκες που γεννήθηκαν χωρίς μήτρα ή έχουν υποβληθεί σε υστερεκτομή και η έλλειψη του οργάνου αυτού δεν τους επιτρέπει να τεκνοποιήσουν. Η έλλειψη αυτή αφορά παγκοσμίως το 3 με 5% των γυναικών, σύμφωνα με το νοσοκομειακό κέντρο.

Οι γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση μήτρας θα πρέπει να περιμένουν για έναν χρόνο προτού προσπαθήσουν να κάνουν παιδί, ώστε να έχει παρέλθει ο χρόνος που χρειάζεται για την ανάρρωσή τους μετά την εγχείρηση και οι γιατροί να έχουν προσαρμόσει τις δόσεις του φαρμάκου που τους χορηγείται για να μην απορριφθεί το μόσχευμα.

Η μεταμόσχευση μήτρας είναι μόνον προσωρινή. Το μόσχευμα αφαιρείται μετά τη γέννηση ενός ή δύο παιδιών επιτρέποντας στη γυναίκα να σταματήσει τη θεραπεία που λαμβάνει για να μην απορριφθεί το μόσχευμα.

Το Πανεπιστήμιο Ιατρικής του Γκέτεμποργκ ήταν το πρώτο στον κόσμο που πραγματοποίησε το 2013 με επιτυχία μια μεταμόσχευση μήτρας, η οποία επέτρεψε σε μια γυναίκα να γεννήσει ένα παιδί τον Σεπτέμβριο του 2014, το οποίο ήταν το πρώτο που γεννήθηκε ποτέ με τη μέθοδο αυτή.

Η σουηδική ομάδα πραγματοποίησε συνολικά 9 μεταμοσχεύσεις μήτρας, τα αποτελέσματα των οποίων ήταν 5 εγκυμοσύνες και 4 γεννήσεις, είχε ανακοινώσει το Νοέμβριο η Cleveland Clinic.

Ένα από τα προβλήματα αυτών των μεταμοσχεύσεων είναι κυρίως η απόρριψη του μοσχεύματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Στη Βρετανία μια ομάδα ερευνητών έλαβε τον Σεπτέμβριο το πράσινο φως των αρμόδιων αρχών της χώρας για να προχωρήσει ήδη από φέτος στην πρώτη κλινική δοκιμή της μεθόδου αυτής στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία θα αφορά 10 γυναίκες.

Επίσης στη Γαλλία τον Ιούνιο του 2015 η Γαλλική Ακαδημία Ιατρικής τάχθηκε υπέρ της συνέχισης ενός ερευνητικού προγράμματος για τη μεταμόσχευση μήτρας, ενώ δύο ιατρικές ομάδες αναμένουν να πειραματιστούν πάνω σε αυτήν την ριψοκίνδυνη και γεμάτη αβεβαιότητες επέμβαση.

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Μέσα στον ανδροκρατούμενο κόσμο της επιστήμης, μία νέα Ελληνίδα κάνει τη θητεία της στο ερευνητικό κομμάτι της NASA, ασχολείται με την βιοτεχνολογία και φιλοδοξεί σύντομα οι μεταμοσχεύσεις να γίνονται με τεχνητά ανθρώπινα όργανα.

Δε χρειάζεται να ανήκεις στον επιστημονικό κλάδο για να γνωρίζεις το ποια είναι η Ελένη Αντωνιάδου. Μπορεί να είναι μόλις 27 ετών, αλλά έχει καταφέρει ήδη να κάνει την διαφορά στον τομέα της Ιατρικής, να εργαστεί στη NASA, να μπει στην λίστα του Forbes «των 30 κάτω των 30» στον τομέα της Υγείας και να ιδρύσει την start up «Μεταμόσχευση χωρίς Δωρητές». Με λίγα λόγια, κατάφερε να ξεχωρίσει με την εξαιρετική δουλειά και το ταλέντο της σε όλον τον κόσμο, κάνοντας την Ελλάδα για μία ακόμα φορά περήφανη.

Η Ελένη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ξεκίνησε τις προπτυχιακές της σπουδές στην Ελλάδα, με αντικείμενο την Πληροφορική στη Βιοϊατρική και στη συνέχεια έκανε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη «Βιομηχανική», «Νανοτεχνολογία και Αναγεννητική Ιατρική» και στη «Διοίκηση Επιχειρήσεων για Βιοεπιστήμονες» στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις και το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Το 2012, η NASA επέλεξε την Ελένη μεταξύ 1.200 φοιτητών για να φοιτήσει στη NASA Academy και συγκεκριμένα, στον τομέα Βιοεπιστημών, Νανοτεχνολογίας και Εξερεύνησης του πλανήτη Άρη.

Έναν χρόνο αργότερα, το 2013, ανακηρύχθηκε Γυναίκα της Χρονιάς στα FDM Everywoman Technology Awards και το 2014 βραβεύτηκε με το Cartier Women’s Initiative Award για τη συμβολή της στην επιστήμη της βιοτεχνολογίας.

Αυτό ίσως να ήταν αρκετό για κάποιους, αλλά η Ελένη, δεν σταμάτησε να προσπαθεί και να εξελίσσεται. Σήμερα είναι συν-ιδρύτρια της startup «Μεταμόσχευση χωρίς Δωρητές» (Transplants Without Donors), με στόχο την μεταμόσχευση με τεχνητά όργανα.

Ακόμα και αυτή η πρωτοβουλία δεν ήταν κάτι απλό, αφού η Ελένη προτίμησε να βγει και έξω από το εργαστήριο, να επισκεφτεί χώρες του τρίτου κόσμου και να γνωρίσει από κοντά πρόσωπα που έχουν πέσει θύματα του παραεμπορίου οργάνων σε μία προσπάθεια να επιβιώσουν στον κόσμο ή να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στην οικογένειά τους.

«Οι εμπειρίες μου από τις ανθρωπιστικές αποστολές σε χώρες του τρίτου κόσμου, όπου γνώρισα θύματα του παρεμπορίου οργάνων στην πιο ανηλεή πάλη τους με την επιβίωση, έχουν συντελέσει στο να αποδομήσω ολοσχερώς την έννοια της πρόκλησης σε προσωπικό επίπεδο».

Η Ελένη, σε αντίθεση με την πλειοψηφία του κόσμου, δεν έμεινε παθητική. Πήρε την απόφαση να έρθει αντιμέτωπη με την πραγματικότητα, να δει από κοντά την «πηγή» του προβλήματος, προκειμένου να προσπαθήσει να βρει την καλύτερη δυνατή λύση. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που την κάνουν ξεχωριστή.

 «Με τις τεχνικές που μελετάμε θα αλλάξει ο τρόπος που γίνονται οι επεμβάσεις όπως τις γνωρίζουμε σήμερα, θα αλλάξει εν γένει η ιατρική.»

Το ενδιαφέρον της για το Διάστημα ξεκίνησε από τότε που θυμάται τον εαυτό της. Η οικογένειά της και οι φίλοι ακόμη θυμούνται τη μαθήτρια του Δημοτικού να ικετεύει τους δικούς της να της αγοράσουν αποξηραμένη τροφή για αστροναύτες, να φορά μπλουζάκια με το λογότυπο της NASA, να διαβάζει βιβλία αστρονομίας και αεροδιαστημικής και αργότερα να κοιτά με τις ώρες τις ειδήσεις της NASA στο Διαδίκτυο. Στο Γυμνάσιο, αποφάσισε να γίνει μέλος σε λέσχες αεροδιαστημικής όπου είχε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μαθήματα για να πιλοτάρει μικρά αεροσκάφη. «Από παιδί μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα που τροφοδοτούσαν την περιέργειά μου για τις επιστήμες, τη γνώση και το διάστημα».

Κύριος υπαίτιος, ο πατέρας της. Χημικός μηχανικός στο επάγγελμα, ο οποίος είναι μεγάλος λάτρης της τεχνολογίας και προσπαθούσε πάντα να της διεγείρει το ενδιαφέρον ως παιδί, κυρίως με το να συζητεί περίπλοκα επιστημονικά θέματα μαζί της από την ηλικία των 5 ετών.

«‘Κυνήγησε τα όνειρά σου, διαφορετικά δε θα τα πιάσεις ποτέ’, μου έλεγε ο πατέρας μου από μικρή.»

Οι στόχοι της για τα επόμενα 10 χρόνια, θα είναι η δική μας (καλύτερη) πραγματικότητα: «Ελπίζω να συνεισφέρω στην ανάπτυξη των τεχνητών οργάνων ως μια εναλλακτική θεραπεία για τις μεταμοσχεύσεις και παράλληλα στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για την αποδοχή καινοτόμων τεχνολογιών στην κλινική πράξη και την εξάλειψη στερεοτύπων που ερείδονται στην έλλειψη γνώσης». Η Ελένη, θέλει να κάνει το μέλλον μας καλύτερο. Κι αυτός, είναι ένας ακόμη λόγος για να το περιμένουμε με μια πιο αισιόδοξη ματιά.

Πηγή: news247

Σε ένα από τα σημαντικότερα σταυροδρόμια στην ιστορία της βρίσκεται η ανθρωπότητα, καθώς η επιστημονική έρευνα, αξιοποιώντας τα τεχνολογικά ευρήματα των τελευταίων ετών, προχωρά με γοργά βήματα στην εμφύτευση ανθρωπίνων κυττάρων σε ζώα -τα αποκαλούμενα «χίμαιρες»-, με στόχο τη δημιουργία ανθρώπινων οργάνων για μεταμόσχευση.

Σύμφωνα με την Τεχνολογική Επιθεώρηση του πανεπιστημίου ΜΙΤ, τους τελευταίους 12 μήνες έχουν γίνει 20 πειράματα στις ΗΠΑ, όχι σε ποντίκια, αλλά σε χοίρους και πρόβατα, ενώ η βρετανική εφημερίδα «Times» αναφέρει πως αυτή την εβδομάδα αναμένεται να δοθεί το «πράσινο φως» από τις αρμόδιες Αρχές, για την επιστημονική έρευνα στη χώρα.

Τα κύτταρα που χρησιμοποιούνται ανήκουν σε έναν νέο τύπο πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων, που είναι ικανά να εξελίσσονται σε οποιοδήποτε είδος εξειδικευμένου κυττάρου και τα οποία ανακαλύφθηκαν πρόσφατα.

Η ιδιαιτερότητα των νέων βλαστοκυττάρων είναι ότι συνδέονται με συγκεκριμένη περιοχή στο αναπτυσσόμενο έμβρυο και όχι με το στάδιο της ανάπτυξής του, όπως συμβαίνει με τα έως τώρα γνωστά βλαστικά κύτταρα. Τα εν λόγω κύτταρα είναι μάλιστα πιο εύκολο να αναπτυχθούν γρήγορα και σταθερά στο εργαστήριο (in vitro), σε σχέση με τα συμβατικά βλαστοκύτταρα, αρκεί να εμφυτευθούν στο σωστό σημείο του εμβρύου του ζώου. Αυτό τους δίνει σημαντικό πλεονέκτημα για την παραγωγή τους σε μεγάλη κλίμακα, κάτι σημαντικό από απόψεως θεραπευτικών δυνατοτήτων.

Οπως σημειώνει η επιθεώρηση του ΜΙΤ, οι επιστήμονες δημιουργούν γενετικά τροποποιημένα έμβρυα ζώων, στα οποία λείπει κάποιο όργανο, στη συνέχεια εμφυτεύουν τα ανθρώπινα βλαστοκύτταρα στη χίμαιρα και τέλος αναπτύσσεται το όργανο, αλλά με ανθρώπινο DNA. «Μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ζώο χωρίς καρδιά. Εχουμε δημιουργήσει γενετικά τροποποιημένα γουρούνια, που δεν έχουν σκελετικούς μυς και αιμοφόρα αγγεία» εξηγεί ο Ντάνιελ Γκάρι, καρδιολόγος, ο οποίος προΐσταται του προγράμματος για χίμαιρες στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Παρότι τα ζώα αυτά δεν είναι βιώσιμα, μπορούν να αναπτυχθούν φυσιολογικά εάν τους εμφυτευθούν μερικά βλαστοκύτταρα από ένα φυσιολογικό έμβρυο του ιδίου είδους.

Πειράματα
Σύμφωνα με τον καθηγητή Γκάρι, η ομάδα του κατάφερε να πραγματοποιήσει το συγκεκριμένο πείραμα με δύο έμβρυα γουρουνιού, με αποτέλεσμα να κερδίσει χρηματοδότηση ύψους 1,4 εκατ. δολαρίων από τον αμερικανικό Στρατό, προκειμένου να προχωρήσει την έρευνα στην ανάπτυξη ανθρώπινων οργάνων σε χοίρους. Το εγχείρημα είναι αμφιλεγόμενο, με προφανή ηθικά διλήμματα, καθώς η ενσωμάτωση ανθρώπινων βλαστοκυττάρων σε έμβρυα ζώων καθιστά δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ διαφορετικών βιολογικών ειδών. Η εύλογη ανησυχία, πέρα από την προφανή βαρβαρότητα απέναντι στα ζώα, είναι ότι τα υβρίδια που θα προκύψουν είναι πιθανό να έχουν κάποια ανθρώπινα χαρακτηριστικά.

Ωστόσο οι επιστήμονες επιμένουν ότι αφενός λαμβάνονται όλες οι απαιτούμενες προφυλάξεις, δηλαδή οι εγκυμοσύνες των ζώων δεν ολοκληρώνονται, και ότι αφετέρου είναι ένας τρόπος για να σωθούν εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές, που αυτήν τη στιγμή χάνονται λόγω έλλειψης μοσχευμάτων. Από την άλλη, υποστηρίζουν ότι η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιο ζώο ανθρώπινη συνείδηση θεωρείται ελάχιστη, αλλά όχι ανύπαρκτη, οπότε ο στόχος, σε αυτήν τη φάση, είναι να συγκεντρωθούν οι απαιτούμενες πληροφορίες για το πόσο σημαντική θα είναι η επίδραση των ανθρώπινων κυττάρων στον οργανισμό μιας χίμαιρας.

«Εάν η συμβολή των ανθρώπινων βλαστοκυττάρων είναι της τάξης του 0,5%, είναι μάλλον απίθανο να έχουμε σκεπτόμενα γουρούνια ή πρόβατα που στέκονται στα δύο πόδια. Εάν όμως το ποσοστό είναι μεγάλο, για παράδειγμα 40%, τότε θα πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτό» εξηγεί ο Χιρομίτσου Νακάουτσι, Ιάπωνας βιολόγος που πλέον συνεργάζεται με το Στάνφορντ και πραγματοποίησε σχετικές μελέτες σε πρόβατα τον περασμένο χρόνο.

Πάντως η χρήση ποντικιών-χιμαιρών είναι ήδη πολύ διαδεδομένη στην επιστημονική έρευνα και κυρίως τα πειράματα με ποντίκια στα οποία έχει αναπτυχθεί ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα.