Η γυναικεία ομάδα υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού ολοκλήρωσε την ονειρική χρονιά της, κατακτώντας απόψε και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ.

Οι πρωταθλήτριες Ελλάδας και Ευρώπης επικράτησαν 10-6 της ιταλικής Πάντοβα στο κολυβητήριο “Πέτρος Καπαγέρωφ” του Πειραιά και έγιναν η δεύτερη ελληνική ομάδα, μετά τη Βουλιαγμένη, που προσθέτει στην τροπαιοθήκη της το συγκεκριμένο τίτλο.

Τα οκτάλεπτα: 2-3, 3-0, 2-0, 3-3

Κι όμως! Τα σκουλήκια μπορούν να αποτελέσουν σύμμαχο της γυναίκας για να καταφέρει να μείνει έγκυος! Σύμφωνα με νέα –άκρως ασυνήθιστη- επιστημονική έρευνα που την αναφέρει το Koolnews.gr, ανάλογα από ποιο εντερικό παράσιτο μολύνεται μια γυναίκα, «πιάνει» παιδί πιο εύκολα ή πιο δύσκολα.

Οι Τσιμάνε ερευνητές, μιας φυλής του Βολιβιανού Αμαζονίου, με επικεφαλής τον βιολόγο Άαρον Μπλάκγουελ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σάντα Μπάρμπαρα, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 1.000 γυναίκες των Τσιμάνε επί εννέα χρόνια.

Όπως διαπιστώθηκε, οι γυναίκες που μολύνονται με το είδος σκουληκιού «αγκυλόστομα», κάνουν αργότερα το πρώτο παιδί τους, γεννούν σε αραιότερα χρονικά διαστήματα και συνολικά αποκτούν λιγότερα παιδιά. Αντίθετα, όσες έχουν μολυνθεί με ένα άλλο είδος εντερικού παράσιτου, την ασκαρίδα, γεννούν πρόωρα το πρώτο παιδί τους, μεσολαβούν μικρότερα διαστήματα ανάμεσα στις γέννες τους και αποκτούν περισσότερα παιδιά.

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι ο ένας μικροοργανισμός ευνοεί τη γονιμότητα και ο άλλος τη «φρενάρει», για άγνωστη αιτία, που πιθανώς έχει να κάνει με τη διαφορετική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στα δύο παράσιτα. Οι γυναίκες των Τσιμάνε χρησιμοποιούν σπάνια αντισυλληπτικές μεθόδους και κατά μέσο όρο γεννάνε εννέα παιδιά.
Το 70% του πληθυσμού των Τσιμάνε, συνολικά περίπου 16.000 άτομα, έχουν μολυνθεί από εντερικά παράσιτα, χωρίς να το ξέρουν. Οι γυναίκες με ασκαρίδα -που μπορεί να φθάσει τα 36 εκατοστά- κάνουν τρία περισσότερα παιδιά σε σχέση με όσες δεν έχουν μολυνθεί με το παράσιτο, ενώ όσες έχουν μολυνθεί με αγκυλόστομα, το οποίο είναι μικροσκοπικό, κάνουν τρία λιγότερα παιδιά.

Το έναυσμα για την έρευνα υπήρξε το γεγονός ότι μία επιστήμων, που διεξήγαγε μελέτες στη συγκεκριμένη περιοχή της Βολιβίας και η οποία προσπαθούσε να συλλάβει παιδί με τον άνδρα της, έμεινε πολύ γρήγορα έγκυος, πράγμα που την έβαλε σε σκέψεις κατά πόσο υπήρξε κάποιος περιβαλλοντικός παράγων, ο οποίος την έκανε πιο γόνιμη. Όπως αποδείχθηκε, ήταν... ένα σκουλήκι.

Διεθνώς, εκτιμάται ότι το αγκυλόστομα και η ασκαρίδα -που ανήκουν στις έλμινθες- έχουν μολύνει τουλάχιστον 800 εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως σε φτωχές χώρες. Συνεπώς δεν αποκλείεται να παίζουν ένα σημαντικό -αν και αφανή- ρόλο στην παγκόσμια δημογραφία, με την πιθανή επιρροή που ασκούν στη γυναικεία γονιμότητα.

Είναι πάντως αμφίβολο αν οι σύγχρονες δυτικές γυναίκες που δυσκολεύονται να κάνουν παιδί, θα ήθελαν να μολυνθούν με ένα εντερικό παράσιτο επί τούτου.

Επιπλέον, οι παρασιτικές λοιμώξεις μπορεί να δημιουργήσουν επικίνδυνες επιπλοκές στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, γι' αυτό δύσκολα οι γιατροί θα αποτολμούσαν μια θεραπεία της υπογονιμότητας με τη βοήθεια σκωλήκων.

Τις περισσότερες φορές ακούμε για σεξουαλική παρενόχληση γυναίκας από άνδρα. Προσπαθούμε να υπερασπιστούμε το άλλοτε αδύναμο φύλο και κατηγορούμε τον άνδρα που δε δείχνει σεβασμό. Και ορθώς πράττουμε.

Γιατί, όμως, όταν συμβαίνει το αντίστροφο πολλοί γελάνε; Πράγματι, σε κεντρικό βενζινάδικο της Ουάσιγκτον δύο γυναίκες παρενόχλησαν σεξουαλικά έναν ανυποψίαστο άνδρα. Το βίντεο που κάνει το γύρο του διαδικτύου, δείχνει τις δύο γυναίκες να προκαλούν και να παρενοχλούν έναν άνδρα, ενώ μιλάει στο τηλέφωνο. Η μία κάνει την αρχή και η δεύτερη γυναίκα συνεχίζει. Του μιλάει στο αυτί όσο ο ίδιος ασχολείται με το κινητό του και προσπαθεί να απομακρυνθεί, ενώ ταυτόχρονα η γυναίκα τον ακουμπά και τον χαϊδεύει.

Οι χρήστες του ίντερνετ δεν έμειναν απαθείς αλλά αμέσως σχολίασαν το συγκεκριμένο σκηνικό. Άνδρες δε δίστασαν να αναφέρουν το ότι όσο παράνομο είναι όταν άνδρες παρενοχλούν γυναίκες άλλο τόσο είναι και όταν οι άνδρες γίνονται θύματα. Συνέκριναν το γεγονός με αντίστοιχα όπου γυναίκες είναι θύματα και αμέσως οι δράστες συλλαμβάνονται, ενώ γυναίκες ανέφεραν πως ναι μεν είναι παρενόχληση αλλά σίγουρα ο άνδρας το απήλαυσε.

Η επεισοδιακή υπερφαγία (binge eating), γνωστή και ως αδηφαγική διαταραχή, χαρακτηρίζεται από μεμονωμένα περιστατικά όπου το άτομο καταναλώνει μεγάλες ποσότητες φαγητού και αισθάνεται ότι δεν μπορεί να σταματήσει να τρώει.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Ντρέξελ της Πενσυλβάνια κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ορισμένες γυναίκες είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν τη διαταραχή ανάλογα με το σωματότυπό τους.

Η παράδοξη συσχέτιση ανάμεσα στο σωματότυπο και τα επεισόδια υπερφαγίας στα οποία το άτομο χάνει τον αυτοέλεγχό του περιγράφεται αναλυτικά στην επιθεώρηση American Journal of Clinical Nutrition, σε μια μελέτη που θεωρείται η πρώτη στο είδος της.

Οι γυναίκες με σωματότυπο μήλο, διαπίστωσαν οι ερευνητές, δηλαδή όσες συσσωρεύουν περισσότερο λίπος κεντρικά, στην κοιλιά και γύρω από τη μέση, είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν την αδηφαγική διαταραχή. Μάλιστα, η συσχέτιση δεν φάνηκε να επηρεάζεται από τη συνολική μάζα του σώματος των γυναικών ή από το βαθμό στον οποίο εκδήλωναν καταθλιπτικά συμπτώματα.

Οι γυναίκες που ανήκουν σε αυτόν τον σωματότυπο φάνηκε να είναι λιγότερο ικανοποιημένες με το σώμα τους και αυτό, αναφέρει η μελέτη, συμβάλλει πιθανώς στην απώλεια ελέγχου όσον αφορά το φαγητό.

«Τα διαθέσιμα μοντέλα κινδύνου για τις διατροφικές διαταραχές λαμβάνουν υπ' όψιν ψυχολογικούς παράγοντες, ωστόσο γνωρίζουμε πολύ λίγα για βιολογικούς παράγοντες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να μας βοηθήσουν να προβλέψουμε ποια άτομα είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν συμπεριφορές που άπτονται των διατροφικών διαταραχών», εξηγεί η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Δρ Λώρα Μπέρνερ. «Τα πρώιμα ευρήματά μας αποκαλύπτουν ότι η κεντρική διανομή του λίπους στο σώμα αποτελεί πιθανώς σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση διατροφικής απόκλισης, συγκεκριμένα την απώλεια ελέγχου στο φαγητό.»

Τέλος, η Μπέρνερ προτείνει τις ψυχολογικές παρεμβάσεις και την προσαρμογή αυτών συγκεκριμένα βάσει της κατανομής του λίπους στο σώμα ώστε να προληφθούν αποτελεσματικότερα οι διατροφικές διαταραχές.

Η απώλεια ελέγχου στο φαγητό απαντάται, πέρα από την αδηφαγική διαταραχή, και στη νευρική βουλιμία και άλλες συναφείς διατροφικές διαταραχές.

onmed.gr