"Πού είναι η συγγνώμη του ΔΝΤ προς την Ελλάδα;" αναρωτιέται η Wall Street Journal..

Επικριτικό προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τα «σχέδιά» του για την Ελλάδα είναι δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal.

«Την προηγούμενη εβδομάδα η Κριστίν Λαγκάρντ ζήτησε συγγνώμη από την Βρετανία. Τί κρίμα που η επικεφαλής του Δ.Ν.Τ δεν προχώρησε σε παρόμοια αβροφροσύνη προς την Ελλάδα. Καμία ζημιά δεν προκλήθηκε από την χοντροκομμένη προειδοποίηση του Ταμείου προς την βρετανική κυβέρνηση ότι «παίζει με την φωτιά» επειδή εφάρμοζε τη δική της στρατηγική μείωσης του ελλείμματος, αφού εν τέλει αποδείχθηκε πως η Βρετανία εισήλθε σε μία αξιοθαύμαστη ανάκαμψη. Όμως, τα λάθη του Δ.Ν.Τ στην Ελλάδα είχαν πραγματικές επιπτώσεις».

Αυτά σημειώνει μεταξύ άλλων ο Σαίμον Νίξον σε άρθρο του στην εφημερίδα Wall Street Journal και με τίτλο: «Πού είναι η συγγνώμη του Δ.Ν.Τ προς την Ελλάδα;

Και συνεχίζει ο Νίξον:

«Η άρνηση του Ταμείου να δεχθεί ότι η Ελλάδα θα επετύγχανε πρωτογενές πλεόνασμα εντός του 2013 οδήγησε σε επτάμηνη καθυστέρηση της εκταμίευσης σημαντικών δόσεων του προγράμματος, με επακόλουθο την καθυστέρηση της επιστροφής της χώρας στις αγορές, επιστροφή που πυροδότησε την τόνωση της εμπιστοσύνης. Πράγματι, αν η Αθήνα είχε ενδώσει στις απαιτήσεις του Δ.Ν.Τ για επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα για την κάλυψη του φανταστικού ελλείμματος, τότε είναι σχεδόν βέβαιο πως η χώρα θα ήταν αντιμέτωπη με τον έβδομο διαδοχικά χρόνο ύφεσης, Όπως έχουν τα πράγματα, η Ελλάδα παρουσίασε πλεόνασμα 0,8% του ΑΕΠ για το 2013 και τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι το πλεόνασμα τρέχει με ρυθμό 1,5% σε ετήσια βάση.

Ακόμη όμως και αν το Δ.Ν.Τ δεν μπόρεσε να αρθρώσει τη λέξη που αρχίζει από "Σ", η τελευταία έκθεσή του για το ελληνικό πρόγραμμα φέρει σημάδια μετάνοιας. Γίνεται λόγος για "σημαντική πρόοδο προς την εξισορρόπηση της οικονομίας", ενώ αναγνωρίζεται ως "εξαιρετικό επίτευγμα διεθνώς" η μετατροπή της ασθενέστερης κυκλικά προσαρμοσμένης θέσης στην ευρωζώνη σε ισχυρότερη, μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια. Στην έκθεση αναφέρεται ότι "οι δομικές μεταρρυθμίσεις προχωρούν, αν και άνισα", ότι οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη ενδέχεται να αυξηθούν το 2014, ενώ εκφράζεται "συγκρατημένη αισιοδοξία" για το μέλλον.

Η αναγνώριση αυτή της προόδου της Ελλάδας είναι δικαιολογημένη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς είναι ειλικρινά αποφασισμένος να μεταμορφώσει την Ελλάδα σε χώρα με σύγχρονη οικονομία. Έχει σημειωθεί πρόοδος στην αποσυναρμολόγηση του πολύπλοκου δικτύου προνομίων, προστασίας, επιδοτήσεων και ασυλίας που χαρακτήριζε το παλαιό πελατειακό πολιτικό σύστημα, παρά την ισχυρή αντίθεση από οργανωμένα συμφέροντα. Τα αποτελέσματα είναι ορατά από την απότομη μείωση σχεδόν όλων των τιμών, από την ενέργεια μέχρι τα κόμιστρα και το βρεφικό γάλα. Οι επιπτώσεις θα γίνονται περισσότερο αισθητές όσο η οικονομία ανακάμπτει, οι συμπεριφορές θα αλλάξουν σταδιακά και νέοι επιχειρηματίες θα επωφεληθούν από τις νέες ευκαιρίες.

Το σημαντικότερο είναι ότι η Ελλάδα επιβίωσε από τον μεγαλύτερο άμεσο κίνδυνο για την ανάκαμψη. Η αποτυχία του ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ να καταγράψει αποφασιστική νίκη στις ευρωεκλογές ενίσχυσε την κυβέρνηση συνασπισμού, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιβίωσής της, τουλάχιστον μέχρι την εκλογή νέου Προέδρου το 2015, πιθανότατα και μετά από αυτήν. Το γεγονός αυτό αγοράζει χρόνο για την κυβέρνηση ώστε να επιταχύνει τα φιλόδοξα προγράμματα δομικών μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων. Η απόφαση του κ. Σαμαρά να τοποθετήσει ως υπουργό Οικονομικών έναν σεβαστό τεχνοκράτη στέλνει μήνυμα ότι η κυβέρνηση γνωρίζει τις σκληρές αποφάσεις που πρέπει να λάβει χωρίς πολιτικές παρεμβολές.

Ακόμη και έτσι, το Δ.Ν.Τ σωστά επισημαίνει ΄'οτι η μακροπρόθεσμη προοπτική της Ελλάδας εξαρτάται από την υγεία του τραπεζικού τομέα. Το Ταμείο προβληματίζεται αν οι κεφαλαιακές ανάγκες 5,8 δισ. ευρώ των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, όπως προέκυψαν από τα τεστ αντοχής της ΤτΕ, είναι επαρκείς για να επιτρέψουν στο τραπεζικό σύστημα να αντέξει πιθανές ζημιές, δεδομένων των μη εξυπηρετούμενων δανείων που ανέρχονται στο 35% του συνόλου, ή στο ένα τρίτο του ΑΕΠ. Το Δ.Ν.Τ παρουσίασε την δική του ανάλυση, εκτιμώντας τις κεφαλαιακές ανάγκες αυξημένες κατά 6 δισ. ευρώ. Ωστόσο τον σκεπτικισμό του Ταμείου δεν συμμερίζονται οι ξένοι επενδυτές, που έριξαν 8,5 δισ. στις ελληνικές τράπεζες διευκολύνοντας την έκδοση ομολογιακών δανείων.

Το ποιός έχει δίκιο εξαρτάται από το αν οι τράπεζες διαχειριστούν γρήγορα τον όγκο των μη εξυπηρετούμενων δανείων, αναδιαρθρώνοντας τα δάνεια των βιώσιμων επιχειρήσεων ώστε αυτές να μπορέσουν να επενδύσουν και να αναπτυχθούν και ρευστοποιώντας τις μη βιώσιμες ώστε οι πόροι που θα απελευθερωθούν να επενδυθούν παραγωγικότερα. Μέχρι τώρα, οι τράπεζες δίσταζαν να το κάνουν. Ένας λόγος ήταν η αδυναμία τους να αντέξουν τις ζημιές. Επίσης, οι τράπεζες υποψιάζονταν ότι πολλές από τις αδυναμίες αποπληρωμής ήταν "στρατηγικές". Στο αποκορύφωμα του φόβου για ένα Grexit, πολλά νοικοκυριά και επιχειρήσεις σταμάτησαν να εξυπηρετούν τα δάνειά τους και συσσώρευαν μετρητά. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση απαγόρευσε τους πλειστηριασμούς κατοικιών, ενώ οι δικαστικές προσφυγές κατά επιχειρήσεων θα διαρκούσαν χρόνια. Οι τράπεζες πόνταραν ότι τηρώντας στάση αναμονής θα πετύχαιναν υψηλότερα επιτόκια.

Αυτό είναι και το στοίχημα των επενδυτών σήμερα. Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν συστήσει τις δικές τους "κακές τράπεζες", με στόχο να επανακτήσουν γρήγορα όσο μεγαλύτερο ποσοστό αξιών από αυτά τα προβληματικά στοιχεία. Μετά την ανακεφαλαιοποίησή τους, διαθέτουν επάρκεια για να διαγράψουν τουλάχιστον το 52% των προβληματικών δανείων, αφού είναι τώρα από τις ισχυρότερες της Ευρώπης. Οι τράπεζες υποστηρίζουν ότι μπορούν να απορροφήσουν πιθανές ζημιές αφού περιμένουν κέρδη ως αποτέλεσμα της μείωσης του κόστους χρηματοδότησης, του ανταγωνισμού και των δραστηριοτήτων τους. Αυτό εξαρτάται από τρεις προϋποθέσεις.

Η πρώτη είναι η κυβέρνηση να τηρήσει τη δέσμευσή της να άρει την απαγόρευση των πλειστηριασμών στο τέλος του έτους και να νομοθετήσει ένα αυστηρότερο πτωχευτικό δίκαιο τον Οκτώβριο. Αυτό θα δώσει στις τράπεζες ισχύ να ωθήσουν οφειλέτες σε χρεοκοπία. Με τη σειρά του αυτό θα δώσει κίνητρο στους δανειολήπτες να αναζητήσουν συμβιβασμούς με τις τράπεζες.

Η δεύτερη είναι ότι οι τράπεζες μπορούν να εκκαθαρίσουν τα χαρτοφυλάκιά τους χωρίς να προκαλέσουν καταστροφικές μειώσεις των τιμών των ακινήτων. Οι τράπεζες θεωρούν ότι αυτό μπορεί να γίνει, βασιζόμενες στην κατανόηση της ψυχολογίας των Ελλήνων δανειοληπτών όταν αντιμετωπίζουν την απώλεια της κατοικίας τους. Ο λόγος δανείων προς αξίες παραμένει χαμηλός, παρά την πτώση κατά 30% των τιμών των ακινήτων, γεγονός που δίνει στους δανειολήπτες κίνητρο να αποφεύγουν την κατάσχεση.

Η τρίτη είναι ότι οι καταθέσεις που εξαφανίστηκαν στο εξωτερικό και κάτω από τα στρώματα είναι διαθέσιμες για την αποπληρωμή των χρεών. Περίπου 90 δισ. ευρώ αποσύρθηκαν μεταξύ 2010 και 2012. Μήπως όμως οι δανειολήπτες αποθαρρυνθούν να επαναπατρίσουν τα χρήματά τους, φοβούμενοι τον έλεγχο που ενδεχομένως θα οδηγούσε σε αμετάκλητες ποινές; Κάποιοι τραπεζίτες θεωρούν ότι χωρίς αμνηστία μικρό μόνον ποσό θα επαναπατριστεί, όμως η τρόικα εξακολουθεί να το αποκλείει, τουλάχιστον μέχρις ότου ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός να γίνει τόσο ισχυρός, ώστε να μεγιστοποιεί τις εισπράξεις και να ελαχιστοποιεί τον ηθικό κίνδυνο.

Κατά τους προσεχείς μήνες, θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει ποιός έχει δίκιο. Αν έχει δίκιο το Δ.Ν.Τ και οι τράπεζες είναι υπεραισιόδοξες για τις δυνατότητές τους να επανακτήσουν μέρος των κακών δανείων, τότε η έλλειψη ρευστότητας θα συνεχιστεί, βλάπτοντας την ανάκαμψη. Αν όμως οι τράπεζες - και οι επενδυτές - έχουν δίκιο, τότε τα στοιχεία ενεργητικού θα βελτιώνονται ταχύτατα, όσο επιστρέφει η εμπιστοσύνη. Τα κακά δάνεια θα αναδιαρθρωθούν γρήγορα, ο τραπεζικός δανεισμός θα επαναρχίσει, η ανάπτυξη θα επιταχυνθεί - καθιστώντας αναπόδραστη την ανάγκη του Δ.Ν.Τ να απολογηθεί».

news247

Έχουν ξεπεράσει τα 70 δισ.

Με τα «κόκκινα» δάνεια να έχουν ξεπεράσει πλέον τα 70 δισ. ευρώ, οι τράπεζες αναζητούν τον τρόπο για να αντιμετωπίσουν αυτή την «ωρολογιακή βόμβα». Το σχέδιο στο οποίο προσανατολίζονται περιλαμβάνει τρία σημεία, με αύξηση εισπραξιμότητας, αναδιαρθρώσεις και πωλήσεις χαρτοφυλακίων.  

Τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος αποκαλύπτουν την ανησυχητική πραγματικότητα. Στο τέλος του 2013, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έφτασαν στο 31,9%- από το 24,5% που βρίσκονταν ένα χρόνο νωρίτερα- ποσοστό το οποίο αντιστοιχεί σε περισσότερα από 70 δισεκατομμύρια. Πιο αναλυτικά, οι καθυστερήσεις αφορούν κατά 26,1% τα στεγαστικά (από 21,4%), 31,8% τα επιχειρηματικά (από 23,4%) και 47,3% τα καταναλωτικά δάνεια (από 38,8%).

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Καθημερινής», οι τράπεζες θα ρίξουν το βάρος σε τρία μέτωπα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα.

Αύξηση εισπραξιμότητας. Οι τράπεζες θα εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε να πετύχουν την αύξηση των εισπράξεων από την αποπληρωμή μη εξυπηρετούμενων δανείων. Πρόκειται για δανειολήπτες που αντιμετωπίζουν μεν μεγάλες δυσκολίες, ωστόσο είναι σε θέση να αποπληρώσουν μέρος των οφειλών τους.

Αναδιαρθρώσεις. Οι τράπεζες θα ξεχωρίσουν δάνεια επιχειρήσεων που εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να επανέλθουν σε βιώσιμη πορεία εφόσον ληφθούν κάποια γενναία μέτρα, μεταξύ των οποίων μπορεί να είναι η μετοχοποίηση μέρους των υποχρεώσεων.

Πώληση προβληματικών δανείων. Οι τράπεζες θα επιδιώξουν να απαλλαγούν από δάνεια που θεωρείται ότι εμφανίζουν μικρές πιθανότητες να επανέλθουν σε μια κανονικότητα αποπληρωμών, πουλώντας τα σε εξειδικευμένες εταιρείες.

πηγή παραπολιτικά

Ποιος είναι ο Γκίκας Χαρδούβελης που διαδέχεται τον Γιάννη Στουρνάρα στην ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών.
Τι είχε δηλώσει για την πορεία της ελληνικής οικονομίας (vid).

Πλούσιο είναι το βιογραφικό του Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος διαδέχεται τον Γιάννη Στουρνάρα στην ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών.

Ο κ. Χαρδούβελης είναι καθηγητής στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς και έχει διατελέσει Οικονομικός Σύμβουλος & Επικεφαλής Οικονομικών Μελετών του ομίλου της EUROBANK.

Στο εξάμηνο της κυβέρνησης συνεργασίας στην Ελλάδα (Νοε.2011 - Μάιος 2012) διατέλεσε Διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

Είναι Ερευνητικός Εταίρος στο Centre for Economic Policy Research του Λονδίνου και στο Centre for Money, Banking and Institutions του Surrey Business School. Είναι μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών καθώς και εκπρόσωπος της στο EBF- EMAC. Επίσης είναι μέλος του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου του CIIM, του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΟΒΕ και του ελληνικού Ιδρύματος Harvard.

Είναι κάτοχος διδακτορικού Διπλώματος στα Οικονομικά από το Berkeley-Καλιφόρνια USA (1983), και Master of Science και Bachelor of Arts στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά από το Harvard-Μασαχουσέτη USA (1978). Έχει διατελέσει Επίκουρος Καθηγητής στο Barnard College, Columbia University (1983-1989), και Αναπληρωτής και στη συνέχεια Τακτικός Καθηγητής στο Rutgers University- Νέα Υερσέη (1989-1993).

Την τετραετία 2000–2004 διετέλεσε Διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, κ. Σημίτη. Έχει εκτεταμένη εμπειρία σε κεντρικές τράπεζες και τον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα: Υπήρξε ο Οικονομικός Σύμβουλος του Ομίλου στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος(1996-2000), Οικονομικός Σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος (1994-1995), όπου υπήρξε Αναπληρωτής του Διοικητή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και Σύμβουλος Ερευνών στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης (1987-1993).

Το επιστημονικό του έργο έχει δημοσιευτεί σε διεθνή περιοδικά κύρους, συμπεριλαμβανομένων το American Economic Review, Journal of Finance, The Review of Financial Studies, The Quarterly Journal of Economics, The Journal of Monetary Economics, The Review of Economics and Statistics, κ.ά. Στο παρελθόν (1989-1995), οι βιβλιογραφικές αναφορές στο επιστημονικό του έργο τον ανέδειξαν στους 50 κορυφαίους στον κόσμο στον ευρύτερο τομέα της εφαρμοσμένης οικονομετρίας (βλ. Badi H. Baldagi, "Applied Econometrics Rankings: 1989-1995" Journal of Applied Econometrics, 1999, 14:423-441).

Επίσης, οι εργασίες του στο θέμα των υποχρεωτικών καταβολών ασφάλειας (margin requirements) συνέδραμαν ουσιαστικά στην αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που διέπει τις αγορές συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης σε δείκτες μετοχών στις Η.Π.Α

"Πλησιάζουμε στο τέλος της ύφεσης"

Αισιόδοξος για την πορεία της ελληνικής οικονομίας είχε εμφανιστεί ο κ. Χαρδούβελης πριν από περίπου ένα χρόνο, τον Σεπτέμβριο του 2013, σε ομιλία του σε εκδήλωση του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών.

"Σήμερα υπάρχουν ενδείξεις ότι πλησιάζουμε το τέλος της ύφεσης. Το οικονομικό κλίμα έχει βελτιωθεί σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, το τραπεζικό σύστημα σταθεροποιήθηκε μετά την ανακεφαλαίωσή του, οι τραπεζικές καταθέσεις είχαν μικρή αύξηση σε σχέση με πέρυσι, ο προϋπολογισμός της κυβέρνησης δεν ξεφεύγει από τους μηνιαίους στόχους, ενώ οι εισπράξεις του τουρισμού ξεπέρασαν τις προσδοκίες το φετινό καλοκαίρι" είχε δηλώσει.

"Το τέλος της ύφεσης δεν σημαίνει και το τέλος της δυσπραγίας. Σημαίνει απλώς ότι η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης σταματάει. Η ανεργία θα εξακολουθεί να είναι μεγάλη, οι μισθοί και οι συντάξεις πενιχρές, το καθημερινό άγχος της επιβίωσης έντονο και οι νέοι μας θα προσπαθούν να βρουν διέξοδο στο εξωτερικό. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο κίνδυνος για αποσταθεροποίηση δεν είναι αμελητέος.

Τα ρίσκα είναι πολλά. Υπάρχει κίνδυνος να μην σταθεροποιηθεί το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και η κατανάλωση να συνεχίσει την πρότερη πτωτική της πορεία. Κατά συνέπεια, η φορολογική πολιτική που καθορίζεται σήμερα και που θα επηρεάσει τα εισοδήματα του 2014, θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική ώστε να αποφευχθούν τέτοιου είδους αρνητικές εκπλήξεις.

Επίσης, υπάρχει κίνδυνος να μην αυξηθεί η ρευστότητα στην αγορά, να συνεχιστεί το κλείσιμο επιχειρήσεων και να προχωρήσουν ρευστοποιήσεις ακίνητης περιουσίας, που θα εντείνουν τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και των πτώσεων των τιμών των ακινήτων.

Ένα νέο ρίσκο δημιουργείται από την επιτυχία και όχι την αποτυχία δημιουργίας πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013. Το ρίσκο προέρχεται από την υπόσχεση για αναδιανομή τμήματος του πρωτογενούς πλεονάσματος που υπερβαίνει τον στόχο. Η υπόσχεση πιθανόν να μειώνει το παραπάνω πολιτικό ρίσκο, αλλά θα μπορούσε λανθασμένα να εκληφθεί από τους πολίτες ως υπόσχεση μιας γενικότερης χαλάρωσης του προγράμματος. Πρέπει όμως να γίνει αντιληπτό ότι χωρίς επιμονή στο πρόγραμμα δεν θα υπάρχει σταθεροποίηση και κατά συνέπεια ανάπτυξη και ευημερία που θα μπορούσε να μοιραστεί. Το αύριο δεν μπορεί να είναι η στασιμότητα. Η διάρθρωση της οικονομίας πρέπει να αλλάξει".

Τι φοβούνται στο ΣΥΡΙΖΑ;

«Δεν συμφωνούμε, δεν συμφωνούμε καθόλου» είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης, για την φημολογούμενη μετακίνηση του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, στην Τράπεζα της Ελλάδας, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του Mega.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ επισήμανε ότι θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνήσει εάν επιλεγόταν «ένα πρόσωπο ευρείας αποδοχής στη θέση του διοικητή της ΤτΕ».

Αναφερόμενος στον κ. Προβόπουλο, είπε ότι «όχι μόνο δεν διέσωσε τίποτα αλλά οι τραπεζίτες έφαγαν το καταπέτασμα. Ο Προβόπουλος έκανε τον πλασιέ των τραπεζών».

Ο κ. Στουρνάρας «αποπέμπεται» από την κυβέρνηση, υποστήριξε ο κ. Λαφαζάνης και πηγαίνει στην ΤτΕ για τη διατήρηση των ισορροπιών. «Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας θα έπρεπε να εκπροσωπεί τα συμφέροντα της Ελλάδας στην Φρανκφούρτη κι όχι το αντίθετο».

Τι αναφέρουν οι αναλυτές της Alpha Bank στο εβδομαδιαίο δελτίο της Τράπεζας.

«Προκαλούν οι νέες γενικού χαρακτήρα εκτιμήσεις του ΔΝΤ, που αποφάσισε την εκταμίευση των δόσεων 3,41 δισ. ευρώ οι οποίες οφείλονταν από το 2013, για την ανάγκη λήψης και νέων μέτρων προσαρμογής μακροπρόθεσμου χαρακτήρα τόσο στο δημοσιονομικό τομέα όσο και στον τομέα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, χωρίς ουσιαστική αναφορά στην τεράστια προσαρμογή που έχει σημειωθεί έως σήμερα στην Ελλάδα, με τη λήψη πραγματικά δραστικών και επίπονων μέτρων και στα προβλήματα που έφερε αυτή η προσαρμογή στην εγχώρια οικονομία», εκτιμούν οι αναλυτές της Alpha Bank, στο εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο της τράπεζας.

«Ταυτόχρονα, δεν γίνεται μνεία στην άμεση ανάγκη που υπάρχει σήμερα για λήψη μέτρων που θα διευκολύνουν περαιτέρω την ήδη σε εξέλιξη έγκαιρη ανάκαμψη της οικονομίας και την απολύτως αναγκαία αύξηση της απασχόλησης, που αποτελούν τους μόνους μηχανισμούς από εδώ και πέρα τόσο για την ολοκλήρωση της δημοσιονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, όσο και για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους», προσθέτουν.

Σύμφωνα με τους ίδιους, «η προσαρμογή του (προσαρμοσμένου ως προς τον οικονομικό κύκλο) πρωτογενούς ισοζυγίου της γενικής κυβέρνησης (ΓΚ) στην Ελλάδα ανήλθε στις 16 ποσοστιαίες μονάδες (π.μ.) του ΑΕΠ το 2013, έναντι του 2009.

Επιπλέον, με βάση τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2014 στο πρώτο τετράμηνο 2014, είναι τώρα πολύ πιθανό ότι το πρωτογενές πλεόνασμα στη ΓΚ μπορεί να προσεγγίσει το 2% του ΑΕΠ το 2014, αυξάνοντας τη συνολική προσαρμογή από το 2009 στις 17,4 π.μ. του ΑΕΠ.

Και όλα αυτά συνέβησαν παρά το ότι πολλοί παγκοσμίου κλάσης οικονομολόγοι προέβλεπαν το 2010 ότι ακόμη και μια προσαρμογή της τάξης των 10 π.μ. θα ήταν ουσιαστικά αδύνατη στην Ελλάδα και για το λόγο αυτό προέτρεπαν την κυβέρνηση της χώρας να εγκαταλείψει τη Ζώνη του Ευρώ και να προχωρήσει σε άτακτη χρεοκοπία.

Το ΔΝΤ, υποεκτιμώντας την ανωτέρω πραγματικότητα και τα μακροχρόνιου χαρακτήρα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί για τη συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής όπως έχει σχεδιαστεί, κάνει αναφορά στην ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων. Κάτι τέτοιο, όμως, όχι μόνο δεν συμβάλλει στην εξασφάλιση της βιωσιμότητας του χρέους και στην κοινωνική συνοχή που επικαλείται το ΔΝΤ, αλλά κινείται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση» αναφέρεται στο οικονομικό δελτίο.

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)