Στο Συνέδριο, τις εργασίες του οποίου θα κλείσει -με ομιλία του- ο Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θα υπάρξουν 8 θεματικές ενότητες.
Σκοπός του Συνεδρίου είναι η διερεύνηση, σε βάθος, των παραγωγικών δυνατοτήτων, ώστε να τεθούν ποιοτικοί και ποσοτικοί στόχοι για την αναπτυξιακή προοπτική του Νοτίου Αιγαίου, της Δωδεκανήσου και των Κυκλάδων, στο πλαίσιο ενός συνεκτικού σχεδίου περιφερειακής παραγωγικής ανασυγκρότησης.
«Μόνο κάτι θετικό μπορεί ν’ αφήσει μια τέτοια διαδικασία» δήλωσε σήμερα στην ΕΡΤ Ρόδου ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζημάρκος, τονίζοντας ότι η παρουσία 20 υπουργών στη Ρόδο είναι μια καλή ευκαιρία να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη για την περιοχή μας.
Οι υπουργοί που θα παραστούν στο Αναπτυξιακό Περιφερειακό Συνέδριο, το διήμερο 16-17 Απριλίου, είναι:
– Ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Νίκος Παππάς
– Η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Όλγα Γεροβασίλη
– Η υπουργός Πολιτισμού, Αθλητισμού, Λυδία Κονιόρδου
– Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης
– Ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος
– Ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός
– Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης
– Η υπουργός Τουρισμού, Έλενα Κουντουρά
– Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Αλέξης Χαρίτσης
– Η υφυπουργός Οικονομικών, Κατερίνα Παπανάτσιου
– Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Βαγγέλης Αποστόλου
– Ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Γιάννης Τσιρώνης
– Ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστος Σπίρτζης
– Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Παναγιώτης Κουρουμπλής
– Ο υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Νάσος Ηλιόπουλος
– Ο υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Νεκτάριος Σαντορινιός
– Ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης
– Ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Κώστας Στρατής
Σημειώνεται ότι στο Συνέδριο θα μετάσχουν και 11 Γενικοί Γραμματείς.
Ο Συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ Νότιας Δωδεκανήσου, Αντώνης Αποστολίδης, μιλώντας στην ΕΡΤ Ρόδου ανέφερε ότι το Συνέδριο από μόνο του είναι ένας σταθμός.
«Δεν είναι ο τερματισμός της διαδρομής. Θα δοθούν κάποια πολιτικά χαρακτηριστικά στο Συνέδριο, που θα οδηγήσουν στις λύσεις των θεμάτων που θα τεθούν» είπε, προσθέτοντας ότι το συνέδριο θα κινηθεί και στη φιλοσοφία και υλοποίηση της νησιωτικότητας.

Χριστίνα Μέγα-ert.gr

Η Στρογγυλή Μεγίστης ή Στρογγύλη είναι μικρό νησί των Δωδεκανήσων κοντά στη Μεγίστη και είναι το ανατολικότερο ελληνικό έδαφος.

Στο νησί δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι παρά μόνο απόσπασμα καταδρομέων του Ελληνικού Στρατού.

Το νησί ανήκει διοικητικά στον δήμο Μεγίστης και γεωγραφικά στο σύμπλεγμα της Μεγίστης, η οποία απαρτίζεται από 14 νησίδες εκ των οποίων οι τρεις μεγαλύτερες,είναι Μεγίστη (Καστελόριζο), Ρω και Στρογγυλή. Στη νότια πλευρά της Στρογγύλης (Υψηλή) υπάρχει φάρος για τους ναυτιλλομένους καθώς και ο ναός του Αγίου Νικολάου που κτίσθηκε το 2014.

Από το 1975 μέχρι το 2006 ο Νικήτας Σαμψάκος ήταν ο άνθρωπος που φυλούσε Θερμοπύλες.

Σήμερα έχει επιστρέψει στον τόπο του, το Καστελόριζο.

Ατενίζει το Αιγαίο και θυμάται τις αμέτρητες ώρες και μέρες μοναξιάς στην ακριτική βραχονησίδα. Παρέα του οι φαντάροι μας, που πάντα διατηρούν ηθικό υψηλό, όπως μας λέει.

«Άμα αγαπήσεις μια δουλειά, την κάνεις με πείσμα και με όρεξη», μας λέει ο κύριος Νικήτας.

«Μπορεί να έμενα εκεί 1 μήνα, 40 μέρες, έχει τύχει και για δυο συνεχόμενους μήνες να μείνω στον φάρο», εξομολογείται στο iefimerida.

Αυτό έγινε γνωστό απόψε, καθώς στελέχη της εταιρείας επικοινώνησαν με επιβάτες που είχαν κλείσει αεροπορικά εισιτήρια για να ταξιδέψουν απο Ρόδο για Αθήνα και τους ενημέρωσαν οτι οι πτήσεις αυτές δεν θα εκτελεστούν.

Οι λόγοι που οδήγησαν την εταιρεία να πάρει μια τέτοια απόφαση, παραμένουν για την ώρα άγνωστοι, ενώ αναμένεται να ανακοινωθούν αύριο περισσότερες λεπτομέρειες με επίσημη ανακοίνωση της εταιρείας.

Με αυτά τα δεδομένα, δεν φαίνεται να επηρεάζονται οι πτήσεις που είχαν προγραμματιστεί απο το εξωτερικό για την Ρόδο.

Άμεσα υπό τον συντονισμό του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. ενημερώθηκαν οι Λιμενικές Αρχές, ενώ προς εντοπισμό του ανωτέρω σκάφους απέπλευσε περιπολικό σκάφος Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. καθώς και στελέχη της οικείας Λιμενικής Αρχής μετέβησαν με περιπολικό όχημα Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. προς διερεύνηση του εν λόγω συμβάντος από ξηράς κατά μήκος της ακτογραμμής της Πάτμου.

Το ιστιοφόρο εντοπίστηκε το βράδυ αγκυροβολημένο σε κοντινή απόσταση από δυσπρόσιτη ακτή βορειοανατολικά της Πάτμου χωρίς τον 73χρονο επιβαίνοντα.

Στην περιοχή έσπευσε περιπολικό σκάφος Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. καθώς και το Τ/Χ σκάφος «ΘΕΥΑ» Τ.Π. 119 με επιβαίνοντα επαγγελματία δύτη, ο οποίος πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης εντόπισε χωρίς τις αισθήσεις του τον 73χρονο, στον βυθό της θάλασσα πλησίον του «PROUD MARY».

Ο άτυχος 73χρονος αλλοδαπός μεταφέρθηκε στο Κ.Υ. Πάτμου όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, ενώ η σορός πρόκειται να μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου για διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.

Προανάκριση διενεργείται από το Λιμεναρχείο Πάτμου.

Πηγή: hcg.gr

Οχυρό από την αρχαιότητα

Το νησί κατά τους αρχαίους χρόνους χρησίμευε ως κρίκος στην αλυσίδα στρατιωτικών παρατηρητηρίων του Ροδιακού κράτους. Μικρό οχυρό αποτελούμενο από κεντρικό ορθογώνιο πύργο, αρχικά διώροφο, βρίσκεται κτισμένο στην κορυφή μικρού λόφου.

Σώζεται σε ύψος 4μ. περίπου, κτισμένο με το ισόδομο σύστημα. Στην εσωτερική πλευρά των τειχών υπάρχει ενίσχυση από μικρότερους αποστρογγυλευμένους λίθους ενώ επισκευές και συντήρηση πρέπει να έγιναν κατά τη βυζαντινή και ιπποτική εποχή.

Ο διπλός εξωτερικός περίβολος μαζί με τους ισχυρούς τοίχους μαρτυρεί ότι το οχυρό δεν ήταν απλή φρυκτωρία αλλά σημαντική στρατηγική θέση. Στο εσωτερικό βρίσκουμε την δεξαμενή επενδυμένη με υδραυλικό κονίαμα (κουρασάνι). Χρονολογείται από τον 4ο αι. π.Χ. Στα νεώτερα χρόνια ο θρύλος αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκε από τον Λάμπρο Κατσώνη ως ορμητήριο. Εκεί βρίσκεται το μνημείο της Δέσποινας Αχλαδιώτη, της ξακουστής Κυράς της Ρω.

Η Κυρά της Ρω
Η Κυρά της Ρω που το πραγματικό της όνομα ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη, υπήρξε μέλος της Αντίστασης κατά την περίοδο της κατοχής και επί 40 χρόνια ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και τη κατέβαζε με τη Δύση του ήλιου. Στη Ρω είχε εγκατασταθεί με τον άντρα της και την τυφλή μητέρα της από το 1924. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων, το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13 Μαΐου του 1982. Η κηδεία της έγινε δημοσία δαπάνη στο Καστελλόριζο, παρουσία του τότε υφυπουργού Άμυνας Αντώνη Δροσογιάννη, και η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον ιστό όπου ύψωνε τη σημαία.

Η ιστορία

Το 1927, εγκαταστάθηκαν στη Ρω μόνιμα ο Κώστας και η Δέσποινα Αχλαδιώτου για να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία, εντελώς μόνοι τους μέχρι το 1940. Τη χρονιά εκείνη όμως αρρώστησε βαριά ο Κώστας Αχλαδιώτης.

Η φωτιά που άναψε η γυναίκα του για να ειδοποιήσει με σινιάλα καπνού τους κατοίκους του Καστελλόριζου και τους παραπλέοντες ψαράδες δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτή. Ο σύζυγός της άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε μια ψαρόβαρκα που τον είχε παραλάβει καθυστερημένα για να τον μεταφέρει στο γιατρό του Καστελόριζου.

Η κυρά της Ρω φρόντισε μόνη της για την ταφή του συντρόφου της. Έπειτα, γύρισε πάλι στη Ρω, αυτή τη φορά με τη γριά μητέρα της, όπου πέρασε τα χρόνια της κατοχής. Εκεί θα προσέφερε υπηρεσίες σε στρατιώτες του Ιερού Λόχου. Με «δυνατή φωνή και γοργή περπατησιά», όπως την περιγράφει ο βιογράφος της Κυριάκος Χονδρός, δεν εγκατέλειψε ποτέ το νησί, ακόμα κι όταν το Καστελόριζο, που βομβαρδίστηκε από τους Άγγλους στη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το 1943, ερήμωσε σχεδόν από τους κατοίκους του, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξαναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.

Μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, τα Δωδεκάνησα και μαζί μ’ αυτά και το Καστελόριζο και όλες οι παρακείμενες νησίδες και βραχονησίδες, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947, περιήλθαν στην Ελλάδα. Η μοίρα της Ρω ήταν λοιπόν αναπόσπαστα συνδεδεμένη μ’ αυτήν του Καστελόριζου.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1943, για πρώτη φορά Ελληνικό αντιτορπιλικό, το «Παύλος Κουντουριώτης», κατέπλευσε στο Καστελόριζο, όπου βομβαρδίστηκε μέχρι τις 19 Νοεμβρίου 1943 από Γερμανικά στούκας. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν πάλι να φύγουν με συμμαχικά πλοία είτε προς Κύπρο είτε προς τις μικρασιατικές ακτές. Ωστόσο, η Κυρά της Ρω παρέμεινε στο νησί να υψώνει κάθε πρωί την Ελληνική σημαία, προσφέροντας τη βοήθεια της σε Ιερολοχίτες που βρήκαν καταφύγιο εκεί. Με τη λήξη του πολέμου, ορισμένοι κάτοικοι επέστρεψαν στο Καστελόριζο κατά ομάδες.

Οι περιπέτειες για την Κυρά της Ρω δεν τελείωσαν με την απελευθέρωση. Τον Αύγουστο του 1975, ο Τούρκος δημοσιογράφος Ομάρ Κασάρ και δύο ακόμα άτομα, παρακολουθώντας τη Ρω και εκμεταλλευόμενοι την ολιγοήμερη απουσία της Δέσποινας Αχλαδιώτου για λόγους υγείας, αποβιβάστηκαν εκεί και τοποθέτησαν πάνω σ’ ένα κοντάρι 4 μέτρων τη σημαία τους. Η Κυρά της Ρω την κατέβασε αμέσως, όταν γύρισε. Στη 1 Σεπτεμβρίου 1975, κατάπλευσε στο Καστελόριζο το ανθυποβρυχιακό σκάφος «Γ. Πεζόπουλος» για συμπαράσταση στην κυρά της Ρω. Όμως δεύτερη τουρκική σημαία τοποθετήθηκε αυτή τη φορά στη νήσο Στρογγυλή απέναντι στα νότια του Καστελόριζου.

Πηγή: news247.gr