Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής Βουλευτής Δωδεκανήσου Δημήτρης Κρεμαστινός μίλησε στην επετειακή εκδήλωση της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων για την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, αντί της Προέδρου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Φ. Γεννηματά και παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Πέραν των ιστορικών αναφορών που επιτάσσει η ημέρα μνήμης, ο Δημήτρης Κρεμαστινός αναφέρθηκε και στα σημερινά βασικά προβλήματα των κατοίκων της Δωδεκανήσου, ιδίως στην Οικονομία και την Υγεία, προτρέποντας την Κυβέρνηση να ασχοληθεί με αυτά εφαρμόζοντας στην πράξη τη ρήτρα του Συντάγματος περί προστασίας της νησιωτικότητας .

Ολόκληρη η ομιλία του, ακολουθεί:

Ομιλία στην Επετειακή Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων
για την Ενσωμάτωση της Δωδεκάνησου με την Ελλάδα

Εξοχώτατε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,
Έχουν περάσει 69 χρόνια από την 7η Μαρτίου του 1948 ημέρα που, παρουσία του τότε αρχηγού του Ελληνικού Κράτους Βασιλέα Παύλου, οι Δωδεκανήσιοι γονυπετείς και δακρυσμένοι με επικεφαλής τους δημάρχους τους έβλεπαν την υποστολή της Αγγλικής σημαίας και την έπαρση της γαλανόλευκης στον ιστό της πλατείας του Δημαρχείου της Ρόδου. Υποστολή της Αγγλικής σημαίας που από το 1945 επί τρία χρόνια εκυμάτιζε εκεί.
Αυτοί οι γονυπετείς στην πλατεία του Δημαρχείου δεν ήταν συγκεκριμένα άτομα.
Ήταν ουσιαστικά οι εκπρόσωποι εκατοντάδων γενεών που ονειρευόντουσαν αυτήν την ημέρα.
«Ρόδος του ήλιου νύμφη εσύ και του Αιγαίου κόρη διαμάντι στη Μεσόγειο που σε ποθούνε όλοι», έγραψε ο ποιητής.
Από τον θεό Απόλλωνα Ήλιο που είδετη Ρόδο να αναδύεται από τα νερά του Αιγαίου και την κατάκτησε, την πόθησαν και την κατέκτησαν μια σειρά κατακτητών. Σαρακηνοί, Βενετοί, Ιωαννίτες Ιππότες, Οθωμανοί, Ιταλοί, Γερμανοί και,τέλος ήρθαν οι Άγγλοι ως ελευθερωτές. Κάθε κατακτητής εμφανιζόταν ως ελευθερωτής από τον προηγούμενο.
Άλλοι από αυτούς κούρσεψαν τα νησιά, άλλοι τα εκμεταλλεύτηκαν.
Αλλά εκείνο που δεν κατάφεραν ήταν να τους αλλάξουν τη γλώσσα και τη θρησκεία. Δηλαδή την Ελληνικότητα.
Οι κάτοικοι παρέμειναν ανά τους αιώνες συνειδησιακά πάντα Έλληνες, παρόντες σε όλους του αγώνες του έθνους, από τα ομηρικά χρόνια με τις τριήρεις τους, όπως περιγράφει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, μέχρι και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με χιλιάδες ανθρωποθυσίες.Με το ολοκαύτωμα της Κάσου από τους Οθωμανούς στην επανάσταση του 1821 σηματοδότησαν την παρουσία τους στους αγώνες για την εθνική ανεξαρτησία. Ο πρώτος Έλληνας αξιωματικός που έπεσε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο υπερασπιζόμενος τα εδάφη της Ελλάδας ήταν ο Δωδεκανήσιος Αλέξανδρος Διάκος από τη Χάλκη.
Όμως, παρ’ όλους τους αγώνες τους, τα Δωδεκάνησα δεν κατάφεραν να απελευθερωθούν.

Παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με εισήγηση του Μολότωφ, Υπουργού Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης, Εφόσον οι σύμμαχοι δεν παραχωρούσαν νησιά ως βάση στην Σοβιετική Ένωση ήταν λογικό η Σοβιετική Ένωση να μην επιθυμεί την παρουσία των Άγγλων στη Δωδεκάνησο. Έτσι, με ομόφωνη απόφαση των Συμμάχων μετά από 3 χρόνια αποχώρησαν και οι Άγγλοι.
Όμως, όλοι αυτοί οι κατακτητές των νησιών που προσπάθησαν να τα αφελληνίσουν, απαγορεύοντας ακόμα και την Ελληνική γλώσσα από τα σχολεία, όπως τελευταίο έπραξε το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, σεβάστηκαν ένα πράγμα. Την οικονομία τους. Ακόμα και οι Σουλτάνοι τους παραχωρούσαν οικονομικά προνόμια. Για ποιον, άραγε, λόγο;
Απλούστατα για να συγκρατήσουν τους πληθυσμούς πάνω στα νησιά οι οποίοι λόγω των δυσμενών γεωγραφικών και οικονομικών συνθηκών μαζικά τα εγκατέλειπαν. Χαρακτηριστική είναι η μαζική μετανάστευση των αρχών του 20ου αιώνα. Τότε, σε πολλά νησιά παρατηρήθηκε δραματική ελάττωση των πληθυσμών τους από χιλιάδες κατοίκουςπου τότε τα κατοικούσαν σε λίγες εκατοντάδες σήμερα. Το Καστελόριζο, η Χάλκη, η Σύμη και όλα τα μικρότερα νησιά.
Αυτή η ιδιαιτερότητα της οικονομίας των νησιών την οποία σεβάστηκαν όλοι οι κατακτητές, υποχρέωσε τις ελληνικές κυβερνήσεις από την ημέρα της ενσωμάτωσης να διατηρήσουν ειδικό τελωνειακό και φορολογικό καθεστώς για τα Δωδεκάνησα μέχρις ότου η Ελλάδα κατέστη μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε ο Ανδρέας Παπανδρέου διαφοροποίησε το ΦΠΑ των Δωδεκανήσων από τον ΦΠΑ της υπόλοιπης χώρας ούτως ώστε να τα ενισχύσει οικονομικά και κυρίως να καταστήσει τον Τουρισμό τους ανταγωνιστικό σε σχέση με τον Τουρισμό της γείτονος χώρας Τουρκίας.
Αυτή τη θέση εκράτησαν μέχρι σήμερα όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις πλην της σημερινής, η οποία αφού εξίσωσε τον ΦΠΑ της Ρόδου και της Καρπάθου με τον Φ.Π.Α. της υπόλοιπης χώρας, μέχρι το τέλος του χρόνου αμετάκλητα επεκτείνει αυτήν την απαράδεκτη εξίσωση και στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα. Αυτό θα οδηγήσει σιγά σιγά στην απώλεια της ανταγωνιστικότητας σε τουριστικό επίπεδο με τη γείτονα χώρα και θα προκαλέσει τη μεγαλύτερη οικονομική συρρίκνωση και καταστροφή των νησιών.

Την ίδια απαίτηση από την Κυβέρνηση που έχουν οι Δωδεκανήσιοι όσον αφορά την Οικονομία, έχουν και για την Υγεία. Θεωρούν απαράδεκτο να μην έχουν προτεραιότητα στο θέμα της Υγείας όταν είναι το πιο απομακρυσμένο τμήμα της χώρας με το Καστελόριζο να απέχει 1,5 μίλι από την Τουρκία και 320 μίλια από τον Πειραιά. Από πού να αισθάνονται προστατευμένοι οι Καστελοριζιοί για την υγεία τους, από το 1,5 μίλι ή από τα 320 μίλια;
Απλά: Ζητούν την υλοποίηση του σχετικού άρθρου του Συντάγματος για τη Νησιωτικότητα.

Πώς μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να έρχονται στην Αθήνα και να αναμένουν πάσχοντας από την επάρατη νόσο εβδομάδες ή μήνες σε ξενοδοχεία και νοσοκομεία σε λίστα αναμονής για να κάνουν τις σωτήριες για τη ζωή τους ακτινοθεραπείες και το Υπουργείο Υγείας να έχει ουσιαστικά αναστείλει τη δημιουργία Ογκολογικού – Ακτινοθεραπευτικού κέντρου στη Δωδεκάνησο που είχε αρχίσει να πραγματοποιείται εδώ και τρία χρόνια;
Τέλος, θεωρούμε ακρογωνιαίο λίθο το σεβασμό των συνθηκών που επικύρωσαν οι μεγαλύτεροι πολιτικοί της Ελλάδας και της Τουρκίας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Κεμάλ Ατατούρκ και εξασφάλισαν την ειρήνη στο Αιγαίο πέλαγος. Ειρήνη που σήμερα, άφρονες φωνές, για εσωτερικούς λόγους, προσπαθούν να θέσουν σε κίνδυνο.
Με τις σκέψεις αυτές σήμερα η Δωδεκάνησος παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας μέσα στη Βουλή των Ελλήνων εορτάζει την ιστορική αυτή επέτειο θέτοντας παράλληλα τις βασικές προϋποθέσεις για την επιβίωσή της.

Στην Ειδική Συνεδρίαση της Βουλής για τα 70 χρόνια από την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, παρέστη ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου

Ομοφώνως το Ελληνικό Κοινοβούλιο ανακήρυξε σήμερα το 2017 ως Έτος Δωδεκανήσου, στην διάρκεια ειδικής συνεδρίασης για την συμπλήρωση 70 χρόνων από την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα, παρόντος του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου.

Στην συνεδρίαση παρέστη ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζημάρκος, ο οποίος, με την λήξη της δήλωσε:

"Το Ελληνικό Κοινοβούλιο σήμερα, τίμησε την Ιστορία της Δωδεκανήσου, την Ιστορία της χώρας, την συμπλήρωση 70 ετών από τότε που η Ελλάδα μεγάλωσε και, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ανακήρυξε το 2017 Έτος Δωδεκανήσου. Ορθά και λαμπρά, η Βουλή τίμησε το χθες.
Απομένει να τιμήσει και το αύριο".

Το Ίδρυμα Λοχαγού Φανουράκη σε συνεργασία με την εκπαιδευτική, μη κερδοσκοπική Εταιρία Δράσεων Επιμόρφωσης που έχει έδρα την Χάλκη, και τον καθηγητή κ. Σπύρο Καματερό, πρόκειται να παρέχουν για 3η συνεχόμενη χρονιά, από τον προσεχή Μάρτιο 2017, δωρεάν σεμινάρια εκμάθησης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, εξ’ αποστάσεως μέσω πλατφόρμας τηλεδιάσκεψης, για τους κατοίκους της Χάλκης. Τα σεμινάρια θα πραγματοποιηθούν στο Πολιτιστικό Κέντρο ‘’Σωκράτης Φανουράκης’’.

Απόφοιτοι λυκείου, μαθητές του σχολείου, εκπαιδευτικοί, άνεργοι ή κάθε άλλος ενδιαφερόμενος κάτοικος του νησιού, ο οποίος θέλει να αποκομίσει γνώσεις, εμπειρία, δεξιότητες ή/και δίπλωμα ECDL, από την δράση αυτή, μπορεί να δηλώσει συμμετοχή.

Το Σεμινάριο ECDL θα έχει διάρκεια από Δευτέρα έως Πέμπτη, απογευματινές ώρες και θα διαρκέσει 6 - 8 εβδομάδες ανάλογα με το επίπεδο των συμμετεχόντων. Η διδασκαλία θα είναι στα Ελληνικά, «δια ζώσης», αλλά θα συμπεριλαμβάνει και όλους τους αντίστοιχους Αγγλικούς τεχνικούς όρους. Θα καλύπτει πλήρως και θα υπερβαίνει την απαιτούμενη διδακτέα ύλη του επίσημου προγράμματος ECDL (Word, Excel, Internet).

Κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να δηλώσει συμμετοχή, συμπληρώνοντας τα στοιχεία της αίτησης που βρίσκεται αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος Λοχαγού Φανουράκη (www.fanourakisfoundation.org) και αποστέλλοντας την:
1. στο e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., αναγράφοντας στο θέμα: για τα σεμινάρια Η/Υ, ή
2. μετά από συνεννόηση στο τηλέφωνο 6974918591
3. στα παρακάτω σημεία διανομής και κατάθεσης της αίτησης:
- στο Γυμνάσιο Λ.Τ. Χάλκης ‘’Σωκράτης Φανουράκης’’,
- στο Πολιτιστικό Κέντρο Χάλκης ‘’Σωκράτης Φανουράκης’’ (από 11.00-14.00).
- στο Ταχυδρομείο Χάλκης

*Τα σεμινάρια θα ξεκινήσουν αμέσως μόλις παραληφθούν όλες οι αιτήσεις των ενδιαφερόμενων.
*Αν χρειαστεί, θα υπάρξουν δυο τμήματα για τη διευκόλυνση των επιμορφούμενων.

Αρθρο του Γ. Νικητιάδη στην huffingtonpost.gr

Στην Παγκόσμια Ιστορία, μου είναι άγνωστη η περίπτωση άλλου Λαού πέραν του Δωδεκανησιακού, που να κατάφερε μετά από 7 περίπου αιώνες κάτω από ξένους κατακτητές, όχι απλώς να διατηρήσει τη γλώσσα και τη θρησκεία του, αλλά κυρίως να κρατήσει αλώβητη την Εθνική του συνείδηση.

Φέτος, στις 7 Μαρτίου συμπληρώνονται 70 χρόνια από την ιερή εκείνη ημερομηνία που οι Δωδεκανήσιοι έγιναν πλέον και τυπικώς, διότι ουσιαστικώς ήταν πάντα, Έλληνες υπήκοοι.

Η Βουλή των Ελλήνων, για δεύτερη χρονιά τιμά την ημέρα αυτή με ειδική εκδήλωση , στην οποία θα παραστεί ο πρώτος πολίτης της χώρας και στην οποία έχουν προσκληθεί οι αρχηγοί όλων των κομμάτων.
Αυτά είναι τα καλά νέα. Θα με ερωτήσετε, υπάρχουν και κακά; Δυστυχώς υπάρχουν και είναι πολύ κακά νέα.

Ακούστε λοιπόν. Η Δωδεκάνησος, για πρώτη φορά μετά την απελευθέρωση, έχει βρεθεί σε τόσο τραγική κατάσταση. Η οικονομική κρίση που ταλανίζει την χώρα για εφτά χρόνια τώρα, είναι πολύ πιο δυσβάσταχτη για τα νησιά του Νοτιοανατολικού Αιγαίου, αφού τα λιμνάζοντα προβλήματα της νησιωτικότητας, πολλαπλασίασαν για τα νησιά τις δυσκολίες που περνάει η υπόλοιπη χώρα με την κρίση. Νησιά που είχαν καθημερινή αεροπορική σύνδεση με την Αθήνα, τον τελευταίο χρόνο είδαν την επικοινωνία τους με την πρωτεύουσα της χώρας να περιορίζεται στο ένα τρίτο. Το ίδιο ισχύει και με την ακτοπλοϊκή επικοινωνία, ενώ ταυτοχρόνως το κόστος μεταφοράς, αντί να μειώνεται αυξάνεται διαρκώς. Τι σημαίνει αυτό; Ακριβότερη βενζίνη, ακριβότερα προϊόντα, ακριβότερο συνολικώς κόστος ζωής σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Στα νησιά της Δωδεκανήσου δηλαδή, δεν φτάνει που βλέπουν όλοι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι τους μισθούς και τις συντάξεις τους να εξανεμίζονται, την ίδια ώρα το κόστος ζωής εκτινάσσεται με απίστευτη δυσαναλογία σε σχέση με την Ηπειρωτική Ελλάδα. Ταυτοχρόνως, οι υπηρεσίες υγείας που έχουν φθάσει σε επίπεδο τραγικό σε όλη τη χώρα, στα νησιά ακολουθώντας την ίδια και χειρότερη πορεία, οδηγούν τους νησιώτες σε απόγνωση αφού σχεδόν δεν έχουν τρόπο διαφυγής. Γιατί; Διότι, ο πολίτης της Ηπειρωτικής Ελλάδας θα μετακινηθεί ως ασθενής με αυτοκίνητο, λεωφορείο, τρένο ή ασθενοφόρο και θα μεταβεί σε ένα νοσοκομείο που θα μπορεί να βοηθηθεί. Στα νησιά πως θα γίνει αυτό; Πώς θα πάει σε μεγάλο, πιο στελεχωμένο και εξοπλισμένο νοσοκομείο ο Κασιώτης, ο Πάτμιος, ο Νισύριος, κ.ο.κ ;

Δυστυχώς όμως, δεν είναι μόνο αυτά. Στη Δωδεκάνησο, μετά από χρόνια καθεστώτος μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ, για πρώτη φορά, με ελάχιστες εξαιρέσεις καταργήθηκαν οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ από αυτούς που είχαν υποσχεθεί τα αντίθετα, με συνέπεια να προστεθεί άλλο ένα βάρος μέσα στην κρίση. Και μιλάμε για άνισο βάρος, διότι η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ δεν έγινε αναλογικώς όπως στην υπόλοιπη Ελλάδα. Εδώ μιλάμε για αύξηση εντελώς ισοπεδωτική για την οικονομία των νησιών. Ενώ δηλαδή στην υπόλοιπη Ελλάδα είχαμε αύξηση ΦΠΑ σε επίπεδο 1%, στη Δωδεκάνησο είχαμε αύξηση της τάξεως του 7%. Το βάρος δηλαδή για τα νησιά σε σχέση με την Ηπειρωτική Ελλάδα είναι 30% βαρύτερο!

Μαζί με τα παραπάνω, τα νησιά μας έγιναν τα πρώτα θύματα της προσφυγικής κρίσης και σήμερα καθιερώνονται ως χώροι για hot spots και αναχωρησιακά κέντρα. Την ώρα που οι νησιώτες μας αναδεικνύουν έναν αλτρουισμό πρωτόγνωρο, το βραβείο της πολιτείας είναι η μετατροπή των νησιών τους σε φυλακές προσφύγων και μεταναστών, χωρίς μελέτη και χωρίς σχέδιο. Και λέω χωρίς σχέδιο, διότι ποιος σώφρων θα έκανε ποτέ στη τουριστική Κω hot spot και αναχωρησιακό κέντρο; Σκεφθείτε στην Ισπανία να έκαναν στην Μαγιόρκα τέτοια κέντρα.

Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, ξύπνησε ο «καλός» γείτονας και τον τελευταίο χρόνο αποκαλύπτει, όχι πλέον μόνο με λόγια, αλλά και με έργα τις διαθέσεις του, σε ό,τι αφορά τα νησιά της Δωδεκανήσου. Επισκέψεις στα Ίμια, βολές στο Φαρμακονήσι, διαμαρτυρίες για τους αλεξιπτωτιστές στην Κω, πολλαπλασιασμός των παραβιάσεων του εναέριου και θαλάσσιου χώρου μας. Τι άλλο χρειάζεται για να πούμε ότι ποτέ άλλοτε μετά την απελευθέρωση δεν βρέθηκε σε τόσο τραγική κατάσταση η Δωδεκάνησος. Το πρόβλημα πλέον, λαμβάνει Εθνική διάσταση.

Η μητέρα – πατρίδα, μετά την ενσωμάτωση έδωσε κίνητρα ώστε οι κάτοικοι της Δωδεκανήσου να καταφέρουν την ανασυγκρότηση των νησιών. Οι Δωδεκανήσιοι με σκληρή εργασία και οξύτητα πνεύματος κατάφεραν όχι μόνο να πετύχουν την ανασυγκρότηση μιας περιοχής που μέχρι πριν από 70 χρόνια ανήκε διοικητικά στην Ιταλία, αλλά και να φέρουν ανάπτυξη διαβλέποντας ήδη από την δεκαετία του ΄70 την αξία του τουρισμού. Εκείνο όμως που δεν είδε η μητέρα-πατρίδα είναι ότι πέραν της ανάγκης να ανασυγκροτηθεί μια περιοχή λεηλατημένη από ξένους κατακτητές για 700 κοντά χρόνια, χρειάζονταν και εξειδικευμένες πολιτικές για την άμβλυνση των εμποδίων της νησιωτικότητας. Το πρόβλημα αυτό, δυστυχώς ποτέ δεν αντιμετωπίσθηκε με σχέδιο και στρατηγική. Σήμερα πια, πέρα από την οικονομική κρίση της χώρας, πέρα και από τα προβλήματα της νησιωτικότητας, προστέθηκαν και οι παράξενες και ανιστόρητες ορέξεις των «καλών» γειτόνων μας.

Τι θα πρέπει να γίνει; Μία είναι η απάντηση. Σύσταση Διακομματικής Επιτροπής που θα αναλάβει να φέρει εντός 12 μηνών προς ψήφιση Νόμο πλαίσιο που θα χαράσσει συγκεκριμένες στρατηγικές ανάπτυξης και οικονομικής θωράκισης της Δωδεκανήσου. Πολιτικές που θα επιλύουν οριστικώς και αμετακλήτως την επικοινωνία κάθε νησιού με το εθνικό κέντρο και τα υπόλοιπα νησιά σε ημερήσια βάση. Πολιτικές που θα διασφαλίζουν την παροχή των προϊόντων της δημόσιας διοίκησης εκεί που ζει κάθε νησιώτης και όχι μακριά του. Πολιτικές που θα δίδουν ιδιαίτερα και στοχευμένα κίνητρα για επενδύσεις στα νησιά. Πολιτικές που θα κατατείνουν να γίνει η Δωδεκάνησος αυτό που δεν διεκδικήσαμε ποτέ ως οφείλαμε. Τόπος φοροαπαλλαγών και χαμηλής φορολογίας για προσέλκυση επενδύσεων. Πολιτικές που θα διασφαλίζουν τουρισμό για ολόκληρο το χρόνο, ώστε να αυξηθεί το συνολικό εισόδημα (κάτι που μπορεί να γίνει εύκολα), έτσι ώστε η όποια χαμηλή φορολόγηση να υπερκαλύπτεται από την αύξηση της φορολογητέας ύλης.

Οι παραπάνω προτάσεις, υιοθετούμενες από την κυβέρνηση (την σημερινή και την αυριανή) και από όλα τα κόμματα, θα ήταν ο καλύτερος εορτασμός της επόμενης επετείου. Θα ήταν το καλύτερο όπλο, για να διεκδικήσουμε για τα νησιά μας από την Ε.Ε, αυτά που δεν διεκδικήσαμε όταν έγινε η είσοδος μας στη μεγάλη οικογένεια της Ευρώπης. Καλές λοιπόν οι παράτες και οι εορτασμοί, αλλά δεν φτάνουν για τα νησιά μας. Εκείνο που χρειάζεται, είναι διακομματικές πολιτικές. Καιρός εμείς οι νησιώτες να το αξιώσουμε και οι συμπατριώτες μας της ηπειρωτικής χώρας να το κατανοήσουν.