Γιώργος Βράγκας: σύμβολο θέλησης, δύναμης και ψυχικού μεγαλείου. Τι να πρωτοπούμε γι’ αυτό το παιδί, του οποίου η μοίρα έπαιξε ένα φρικτό παιχνίδι.

Από τα παρκέ και την αγάπη του για το μπάσκετ, ο ταλαντούχος παίκτης βρέθηκε ξάφνου αντιμέτωπος με τον θάνατο, σε μια άνιση μάχη. Ήταν το απόλυτο αουτσάιντερ, καθώς η κατάσταση της υγείας του ήταν πολύ άσχημη. Ο ίδιος φρόντισε με τη μαγκιά και τη θέλησή του να γίνει το φαβορί και στο τέλος να βγει νικητής.

Ο νεαρός αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και πηγή ελπίδας για τους πάσχοντες από λευχαιμία. Ακόμα και στα πιο δύσκολα, δεν έχασε ποτέ το θάρρος του, έπεσε πολλάκις, “φλέρταρε” με τον θάνατο, όμως ξανασηκώθηκε πιο δυνατός από ποτέ. Το cyprusbasket τον εντόπισε και ο Γιώργος απαλλαγμένος πλέον από τους φόβους του, πατάει γερά στα πόδια του και δε διστάζει να πει, ούτε κρύβει τίποτα.

Αναλυτικά όσα μας είπε:

“Όλα ξεκίνησαν πριν περίπου 3 χρόνια όταν τότε είχαμε επίσημο αγώνα στο Ιβανώφειο με την ομάδα του Ηρακλή! Με το ξεκίνημα του παιχνιδιού ζήτησα μόλις στην 3η επίθεση αλλαγή, ο προπονητής μου έμεινε έκπληκτος καθώς σε κάθε παιχνίδι αγωνιζόμουν 35-40 λεπτά!

Ξαναπέρασα κάποια στιγμή στο παιχνίδι και ακολούθησε μέχρι το τέλος του ημιχρόνου το ίδιο ακριβώς πράγμα 2 λεπτά μέσα, 2 λεπτά έξω. Στην ανάπαυλα λοιπόν με έπιασαν όλοι, προπονητές, διοικούντες και με ρώτησαν τι συμβαίνει; Και τους είπα τότε ότι νιώθω πολύ κομμένος και δεν έχω ανάσες. Τότε μάλιστα θυμάμαι μου είπαν να κάνω ένα μπάνιο και να καθίσω στον πάγκο.. Αλλά ως γνωστόν αρνήθηκα και τους είπα θα μπω στο δεύτερο ημίχρονο και θα τους σκίσω! Έτσι και έγινε τελείωσα το παιχνίδι με 35 πόντους και εξαιρετική εμφάνιση!

Μετά το τέλος του παιχνιδιού με έπιασε ο πρόεδρος και μου είπε πως θα με στείλει για αιματολογικές εξετάσεις ώστε να δούμε που οφείλεται όλο αυτό…. Την άλλη μέρα πρωί-πρωί πάω κάνω τις εξετάσεις μου και εκεί ξαφνικά κόβονται τα πόδια μου: οι εξετάσεις μου ήταν 100 και είχα τις 97 με πρόβλημα! Μου είπαν να πάω αμέσως στο νοσοκομείο! Ενημερώνω τους γονείς μου και μέσα σε πανικό, φεύγουμε αμέσως για το Παπανικολάου! Εκεί ακολούθησαν άπειρες εξετάσεις μέχρι που στο τέλος άκουσα ότι πρόκειται για καρκίνο και πιο συγκεκριμένα για οξεία λευχαιμία! Εκεί θόλωσαν όλα, έβλεπα τους γονείς μου σε κατάσταση τραγική: από την μία έκλαιγαν και από την άλλη προσπαθούσαν να μου δώσουν κουράγιο… Την ίδια κιόλας μέρα έπρεπε να νοσηλευτώ γιατί κινδύνευε η ζωή μου… Ακολούθησαν 12 σχήματα χημειοθεραπειών και ένας χρόνος νοσηλείας… Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Και η μόνη λύση για να γίνω καλά ήταν η μεταμόσχευση… Εκεί τα πράγματα πλέον μπαίνουν στο 50 -50 αν θα ζήσεις ή όχι.

Ευτυχώς βρέθηκε δότης από την Αμερική καθώς οι γονείς μου δεν ήταν αρκετά συμβατοί με μένα και δεν έχω αδέρφια… Έτσι λοιπόν υποβλήθηκα σε μεταμόσχευση μυελού των οστών! Τα πράγματα για μένα ήταν δύσκολα, οι πιθανότητες να τα καταφέρω ήταν λίγες! Πολλοί γνωστοί μου ενημερώνονταν από το νοσοκομείο πως η κατάστασή μου είναι κρίσιμη… Τελικά τα κατάφερα, έκανα την μεταμόσχευση και βγήκα από εκεί μέσα ζωντανός! Μετά όμως άρχισε το πραγματικό μαρτύριο, έμεινα ακόμα ένα χρόνο μέσα με άπειρα προβλήματα από την μεταμόσχευση η οποία ναι μεν πέτυχε, αλλά μου δημιούργησε πολλά προβλήματα και για όσους γνωρίζουν με σκότωνε ο ξενιστής!

Οι γιατροί μου έκαναν υπερπροσπάθεια για να με σώσουν, αλλά ταυτόχρονα μας ενημέρωναν καθημερινά ότι θα πεθάνω… Η κατάστασή μου τραγική (δεν αναφέρω το πρόβλημα γιατί ίσως να διαβάσει κόσμος που δεν θα αντέξει τέτοιου ίδιους παρενέργειες)… Τελικά σώθηκα 1, 2, 3, 4, 5 φορές, ασχέτως αν η μητέρα μου υπέγραψε αναγκαστικά 15 ολόκληρες φορές πώς θα πεθάνω…. Εγώ όμως σηκώθηκα και τις 15 και είμαι τώρα εδώ και να ξέρετε ότι μέχρι να πεθάνω θα ξαναπέσω πολλές φορές, αλλά δεν θα σταματήσω πότε να σηκώνομαι! Έτσι λοιπόν, 3 χρόνια μετά, είμαι καλά ή τουλάχιστον έτσι έμαθα να λέω πως είμαι… Είμαι πλέον στην αποθεραπεία όλων των προβλημάτων με έναν και μόνο στόχο: Να επιστρέψω στον χώρο του αθλητισμού! Μπορεί να μην ξαναπαίξω, αλλά την προσπάθεια μου θα την κάνω.. Γιατί έτσι όπως ξαφνικά μια μέρα ο Θεός μου είπε “Γιωργαρα τέλος το μπάσκετ, τέλος η ζωή, τέλος σε όλα”, έτσι και εγώ υπόσχομαι σε όλους εσάς ότι κάποια στιγμή, σε 1 ή σε 2 χρόνια, θα επιστρέψω και πάλι στο Ιβανώφειο. Αλλά αυτήν την φορά θα φύγω με ψηλά το κεφάλι και με μια νίκη στην πλάτη μου απέναντι στο καρκίνο…

Ευχαριστώ πολύ όλους εσάς που διαβάζετε το άρθρο, ευχαριστώ για την αγάπη σας και την δύναμη, δεν ξεχνώ κανέναν σας! Ευχαριστώ επίσης μέσα από την καρδιά μου όλο το μπάσκετ και τον αθλητισμό και την αγάπη που μου έχουν δείξει οι παλαίμαχοι καλαθοσφαιριστές…!

Τέλος όσον αφορά όλα αυτά, να ξέρετε ότι το δυνατό πράγμα είναι ο άνθρωπος. Ούτε ο κύριος καρκίνος ούτε κανείς άλλος.. Ζήστε το κάθε δευτερόλεπτο την κάθε στιγμή την κάθε ημέρα σαν να μην υπάρχει αύριο… Δυστυχώς τίποτα δεν είναι δεδομένο….

Ευχαριστώ

Γιώργος ΒΡΑΓΓΑΣ”

Σμίγει και πάλι με τον αδερφό του, Νικ. Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την επιστροφή του Πατ Καλάθη στο “τριφύλλι”.

Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την απόκτηση του Πατ Καλάθη -για ένα χρόνο- ο οποίος ντύνεται στα πράσινα για δεύτερη φορά στην καριέρα του και ύστερα από μια τετραετία απ’ το πρώτο πέρασμά του.

Η ανακοίνωση των “πρασίνων” για τον 31χρονο φόργουορντ:

“Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανακοινώνει την απόκτηση του Πατ Καλάθη για ενα χρόνο.

Ο Καλάθης γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1985 στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι αδερφός του διεθνή γκαρντ του «τριφυλλιού», Νικ Καλάθη, έχει ύψος 2.08 μ. και αγωνίζεται στις θέσεις «3» και «4».

Ο Πατ ξεκίνησε το μπάσκετ στο γυμνάσιο του Lake Howell, όπου ξεκίνησε ως παίκτης ύψους 1.80μ. και πλέι μέικερ, πριν αποφοιτήσει ως 2.08μ και φόργουορντ. Ακολούθως συνέχισε στους Saint Joseph's Hawks του πανεπιστήμιου Saint Joseph's University στη Φιλαδέλφεια, όπου είχε μ.ό. 13.9 πόντους και 7.1 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Σταδιακά ως την τελευταία χρονιά ανέβασε τους μ.ό. σε 17.5 πόντους και 7.5 ριμπάουντ και το 2008 κατάφερε να οδηγήσει τους Hawks από την Atlantic 10 Conference στην ανώτερη κατηγορία (Division I) του NCAA για πρώτη φορά από το 2004. Συνολικά σκόραρε 1.251 πόντους στην παρουσία του στους Hawks, επίδοση που τον φέρνει στους 30 πρώτους σκόρερ στην ιστορία του κολεγίου.

Tο 2008 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στον Γ.Σ. Αμαρουσίου. Το καλοκαίρι του 2010, οπότε κι έμεινε ελεύθερος, ο Καλάθης πήρε μεταγραφή στον Κολοσσό Ρόδου. Τον Ιούλιο 2011 ήρθε για πρώτη φορά στον Παναθηναϊκό όπου και συνάντησε τον αδερφό του. Το 2012 «μετακόμισε» στην ισραηλινή Μακάμπι Χάιφα, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισραήλ το 2013 όντας από τους παίκτες «κλειδιά» της ομάδας. Μάλιστα κέρδισε μια θέση στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος της χώρας. Το καλοκαίρι του 2013 πήρε μεταγραφή για την Αστάνα από το Καζακστάν, όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια. Η καλύτερή του σεζόν με τη συγκεκριμένη ομάδα ήταν η τελευταία του (2015-2016), καθώς σε 26 ματς είχε 12.5 πόντους, 8.2 ριμπάουντ και 2.2 ασίστ κατά μέσο όρο στη VTB united league!”

newsit.gr

Η Εθνική Νεανίδων τερμάτισε στην δεύτερη θέση του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος U18 (β’κατηγορίας), καθώς ηττήθηκε στον τελικό από την Σουηδία με 62-47, έχοντας κατακτήσει ωστόσο τον στόχο της ανόδου.

Η ελληνική ομάδα έκανε πολύ κακό ξεκίνημα στο παιχνίδι και το «πλήρωσε» στην συνέχεια. Στο τέλος του πρώτου δεκαλέπτου η Σουηδία προηγήθηκε με 21-4 και φαινόταν να «καθαρίζει» από νωρίς το ματς. Η Ελλάδα αντέδρασε στην συνέχεια και προσπάθησε να μειώσει, αυτό όμως δεν ήταν αρκετό. Η ομάδα του Γιάννη Γερεουδάκη δεν μπόρεσε να βρει ρυθμό στην επίθεση και το «πλήρωσε» καθώς ηττήθηκε με 62-47.

Η Σουηδία ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου, με την Ελλάδα να τερματίζει στην δεύτερη θέση της διοργάνωσης, ενώ στην τρίτη θέση έφτασε η Βοσνία, που νίκησε στον «μικρό» τελικό την Ισλανδία και πήρε και αυτή την άνοδο για την Α’κατηγορία.

Δεκάλεπτα: 21-4, 37-21, 56-35, 62-47

ΣΟΥΗΔΙΑ: Μπίταρ 4, Λίντγκουιστ 13, Νίλσον 6(2), Γιερν 6, Άρβιντσον 2, Γκίμπερτ 8, Σάλεν 2, Ούχρστρομ 15(4), Σόρενσεν 2, Στόσκλασα 4, Εκέρστεντ.

ΕΛΛΑΔΑ: Τζουγκράκη 3, Τζανετάτου, Τσινέκε Ε. 8(1), Παναγιωτοπούλου 2, Κολλάτου 14(3 ασίστ), Τσινέκε Κ. 3, Βιντσιλαίου 9(1 τρ., 9 ριμπ.), Σταυροπούλου 3(1), Γεροστεργίου 5 (5 ριμπ.), Αναστασοπούλου, Καρλάφτη, Δανδουλάκη.